Eylül 6, 2007 - Neden...
Neden...
insanlar ulaşılmadıkça değerliymiş,
ben sana ulaşamadığım için belki bu kadar değerlisin,
ama her gün senin yanında olmanın hayalini kurarken,
niye yavaş yavaş çıkıyorsun hayatımdan
ben her gün seni düşünerek uyanırken,
her akşam rüyamda seni görmek için dua ederken,
her seni gördüğüm de elim ayağıma dolaşırken,
sen niye bu kadar rahat,bu kadar umursamazsın
ama belki de bu kadar değerli olmanın nedeni,
sana asla ulaşamayacağımı bilmem,
dünya dursa ikimizde başka bir şey istemiyor olsak bile,
asla kendimi senin kollarına bırakamayacağımı bilmem
ama hiçbir şey değiştirmiyor bunlar,
sen hala düşlerimde bütün gerçeklere rağmen,
vazgeçemediğim onsuz yapamayacağımı bildiğim
tek insansın
ama biliyorum bir gün bütün hayallerim gerçekleşse
senin benim olmak istediğini bilsem bile
uzaksın bana,imkansızsın,
orda tam karşımda duran ama asla ulaşamayacağımı bildiğim
tek insansın...
işte o yüzden vazgeçiyorum senden,
hayallerimden rüyalarımdan
hem belki de böylesi daha iyi,
ulaşamadığım için hep değerli kalacaksın bende...
Gözlerim sözünü tutamadı inan, hep seni arıyor gittin gideli. Bir
hasretin kaldı bende hepsi bu. Ne desem boş artık. Sen de gittin ya!!
..
|
